Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

ΙΩΚΗ

Στην πλοκή αυτού του βιβλίου διέπουν διάφορα επίμαχα γεγονότα, όπως λ.χ:
αρχαιοκαπηλία,σατανικές αδερφότητες,εθνοκαπηλία,επικίνδυνα πειράματα κατά της ανθρωπότητας...
Τα γεγονότα αυτά ενώνονται μεταξύ τους δημιουργώντας έναν επερχόμενο κίνδυνο για την ανθρωπότητα...Παρελθόν,παρόν,και μέλλον γίνονται ένα.
Οι ήρωες του έργου έρχονται μοιραία να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην σωτηρία του πλανήτη, διαγράφοντας μια περιπετειώδη ιστορία αποκαλύψεων που αφορούν την κρυφή ιστορία του ανθρώπου...
Τελικά , ίσως όλους μας να μας συνδέει κάτι πολύ σημαντικό... Αυτό ακριβώς που προσπαθεί να κρύψει το σκοτεινό ιερατείο , και δεν είναι άλλο από τις ρίζες μας.
Πρόκειται για μια μάχη ιδεών που κρατά αιώνες τώρα...
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΠΑΥΛΟΣ
Τηλ. 210 5241046.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Στο βάθος της εικόνας πιθανολογείται ότι υπήρχε η μυστική δίοδος που επικοινωνούσε το ιερό με το σπήλαιο του ΦΙΛΟΚΤΗΤΗ.











Τα κτίρια του Ιερού είναι κτισμένα πάνω σε δυο μικρά πλατώματα διαμορφωμένα στην πλαγιά του χαμηλού λόφου, που κατεβαίνει απότομα στη θάλασσα σχηματίζοντας το ακρωτήριο Χλόη. Από τη μεριά της ξηράς ο περίβολος του ιερού διατρέχει την κορυφογραμμή ενώ από τη μεριά της θάλασσας, ο χώρος του ιερού προστατεύεται από ισχυρά αναλήμματα.

Το βόρειο πλάτωμα, καταλαμβάνεται από τον χώρο τελετών των ελληνιστικών χρόνων. Πρόκειται για ένα πρόστυλο κτίριο με δώδεκα δωρικούς κίονες. Το τελεστήριο που χρονολογείται γύρω στο 200π.Χ. λεηλατήθηκε και κάηκε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους (2ο και 3ο αιώνα μ.Χ.), όταν η περιοχή εγκαταλείφθηκε και λειτούργησε ως λατομείο για την οικοδόμηση μεταγενέστερων κτιρίων.
Στο νότιο πλάτωμα, αποκαλύφθηκε πρόσφατα, τελεστήριο των αρχαϊκών χρόνων, που αποτελείται από ένα κτίριο ορθογώνιας κάτοψης με κυκλική προεξοχή, που ήταν ένα είδος βωμού ή βήματος. Η μορφή του κτιρίου και τα ευρήματα εδραιώνουν την άποψη ότι αυτή είναι η αρχαιότερη φάση του τελεστηρίου, που οικοδομήθηκε πιθανότατα στις αρχές του 7ου αιώνα π.Χ. και καταστράφηκε το δεύτερο μισό του ίδιου αιώνα.
Στο νότιο πλάτωμα, η αρχαιολογική σκαπάνη, έφερε στο φως και υστερορωμαϊκό χώρο τελετουργιών που είναι θεμελιωμένος πάνω στον αρχαϊκό. Τα ερείπιά του αντιπροσωπεύουν την τελευταία περίοδο ύπαρξης του ιερού λατρείας των Καβείρων. Η ολοκληρωτική καταστροφή του οικοδομήματος και το οριστικό τέλος του ιερού, πιθανολογείται ότι ίσως οφείλονταν στην καταστροφική μανία των χριστιανών, στα τέλη του 3ου ή στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ.
Οι τελετές λατρείας και μύησης διαρκούσαν εννέα μέρες. Κατά τη διάρκεια των τελετών έσβηναν όλες τις φωτιές στο νησί και έστελναν ένα πλοίο στη Δήλο, στο νησί του φωτοδότη Απόλλωνα, για να φέρει καινούριο φως. Η ζωή στο νησί μέχρι την έλευση του νέου φωτός σταματούσε. Όλοι περίμεναν να φτάσει το πλοίο με το καινούριο φως για να συνεχίσουν τη ζωή τους σε φυσιολογικούς ρυθμούς.

Κάτοψη του αρχαιολογικού χώρου στο ΚΑΒΕΙΡΙΟΝ της ΛΗΜΝΟΥ
Ο Πίνδαρος μας διέσωσε από τα έργα παλαιοτέρων συγγραφέων το παρακάτω απόσπασμα:

''....ΤΟΝ ΕΚ ΑΓΙΑΣ ΛΗΜΝΟΥ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΑ ΚΑΒΕΙΡΟΝ...''



Η μύηση γενικότερα στα ελληνικά μυστήρια, ειδικά στο τελευταίο βαθμό απέβλεπε στην κατακτήση της αθανασίας.Δυστυχώς όμως με το πέρασμα των αιώνων κατέληξε από ανίδεους σε ανθρωποθυσία ....
Γενικότερα ο σκοπός της αρχαίας μύησης ήταν να αποκαλύψει το διπλό κόσμο , και να καταστήσει το μύστη ικανό να μπαινοβγαίνει από τις πύλες του Άδη.
Όλα τα στοιχεία της αρχαίας γνώσης μας οδηγούν σε μια επιστήμη δημιουργίας του αόρατου ανθρώπου, και στην κατανόηση της δημιουργίας του αθάνατου ανθρώπου...
Η βάση της επιστήμης αυτής που ήταν αυστηρά καθορισμένοι στα μυστήρια, και που βασίζεται στο χαρακτηριστικό των καταστάσεων του ατόμου, που δίνονται από τους κβαντικούς αριθμούς των τροχιών των ηλεκτρονίων σε σχέση με τον πυρήνα.Η γνώση αυτή μας επιτρέπει να αυξομειώσουμε την ενέργεια, ώστε το άτομο να γίνεται λιγότερο ή περισσότερο αιθερικό.